Lilly keek naar haar hand en schudde lachend haar hoofd. ''Je kust de hand waar ik vandaag de vloer mee heb geboend'' zei ze zachtjes. Grinnikend drukte ze een kus op zijn neus en veegde de tranen bij zijn ogen weg. 'Als je dit echt wilt, zijn problemen... geen probleem. Ik vind er wel wat op.' Lilly glimlachtte, ze wist niet of hij haar problemen kon oplossen dus ze glimlachtte en knikte maar instemmend. Toen hij zei dat Venus hun ging helpen glimlachtte ze breed. Ze streek met haar hand langs zijn wang. ''Ik wou dat dit moment voor eeuwig kon duren, Severus'' zei ze zachtjes.

Severus glimlachte en nam Lilly's hand met tederheid weer in de zijne.
'Je kunt onmogelijk raden hoe erg ik dat wenste,' zei hij, bijna zonder geluid, alleen met zijn lippen.
Hij keek naar buiten. Het was nog geen een uur in de middag. Ondanks dat hij het er niet over wou hebben vroeg hij:
'Wanneer moet je weg?'
Hij nam een lok van haar haar voorzichtig in zijn hand en maakte er een strak klein vlechtje in zoals zijn moeder vroeger soms in zijn haar maakte. Hij wist nog precies hoe je die moest maken omdat hij later heel veel moeite moest doen om ze voorzichtig met een kam los te krijgen. Hij lachte even en liet haar haar los.

Lilly keek naar haar hand, een lieve glimlach sierde haar gezicht. Ze legde haar andere hand op zijn hand en keek Severus aan. ''als ik het niet kan raden, kan je het dan zeggen'' zei ze met een glimlach. Toen hij vroeg wanneer ze weg moest keek ze naar buiten. ''Ik moet weg als het begint te schermeren als het donker is mag ik niet meer naar binnen'' ze glimlachtte weer eventjes. Ze keek hoe hij een lok van haar haar invlocht en ze grinnikte kort toen hij haar haar losliet keek ze er verbaast naar daarna keek ze weer naar hem, ''Mooi'' zei ze met een glimlachje.Ze kon het niet laten en drukte haar lippen op de zijne.

Severus zoende haar terug en grijnsde toen.
'Ten eerste: we zitten hier in een tempel, weliswaar voor de godin van de liefde, maar toch, laten we de priesters niet storen. Ten tweede, we hebben nog tijd. Wil je mijn nieuwe huis zien?'
Jouw toekomstige huis, dacht hij daarbij, maar hij zei het natuurlijk niet. Hij had nog altijd geen idee hoe hij het precies haar toekomstige huis zou maken. Loskopen? Een list bedenken waardoor ze aan hem wordt weggegeven? Sowieso moest hij eerst met zijn vader praten.
Severus zoende Lilly weer heel snel op haar mond en sprong toen op. Hij strekte zijn hand naar haar uit en deed zijn kap over zijn hoofd.
'Kom! Niemand zal ons zo herkennen,' zei hij met een sluwe glimlach.

Lilly grijnsde, ''Laten we dat maar beter niet doen, anders worden we mischien ontdekt'' zei ze met een grijnsje. Toen vroeg hij haar of ze zijn huis wou zien. Ze knikte, ''Lijkt me leuk''. Ze pakte zijn hand aan en met haar kap op liepen ze het Pantheon uit. ''Ik hoop dat niemand ons herkent'' ze glimlachte en het Pantheon werd steeds kleiner achter hun.

[Topic uit]