Nikolas was nou een paar dagen in dienst bij zijn meester Justus. Een strenge man als je niet deed wat hij je opdroegt. Nikolas had al een paar flinke straffen van zijn meester Justus gehad. wegens zijn ongehoorzaamheid waardoor Nikolas maar beter naar hem was gaan luisteren en zijn plichten ook maar beter had gedaan. Waardoor Justus een stuk milder werd. Nou mocht hij eens voor het eerste buiten het huis en terrien van zijn meester komen. hij moest wat dingen gaan halen voor zijn meester. Natuurlijk wist Justus dat hij de weg in rome niet kende. Dus daarom ging er nog een andere slaaf en voor het geval dat ze probeerde te ontsnappen een wachter mee. Nikolas liep rustige achter de wachter en slavin Rhea. Die al een behoorlijke tijd bij Justus in dienst was. Zo noemde zij het dan. Nikolas vond haar een aardige mevrouw en had veel respect voor haar. Ze had een goed hart en stond altijd voor hem klaar om hem te helpen. Het was behoorlijke druk op de markt geworden toen ze een weg tussen de meingite probeerde te zoeken om weer richting het huis van Justus te gaan. Nikolas moest even wachten in de drukte en probeerde de wachter en Rhea in het oog te houden. Maar toen er twee handelaren voorbij lopen met hun paarden en een kar vol met handelswaar. was Nikolas ze meteen kwijt. Meteen sloeg er paniek in zijn lichaam. Nikolas probeerde rustige te blijven en probeerde de weg te herineren die ze hadden gelopen waardoor hij toch al vrij snel bij het palatijn kwam. Waar de edele en de senatoren wonen. Maar alle huizen leken op elkaar en hij had ook niet echt goed bekeken hoe het huis van zijn meester Justus er uit zag. Nikolas probeerde rustige te blijven maar de paniek werd met de minut erger. Wild keek hij omzich heen om een glimp van Rhea te zien. Of van de wachter die mee was gegaan maar toen hij met een smak tegen iemand opboste en met een smak op de grond viel. waardoor hale spullen die hij droeg op de grond valde. met een geschrokken blik keek hij naar de vrouw. die van edele wat de ramp compleet maakte. 'Sorry, het spijt me mijne vrouwe ik had u niet gezien.' Sprak Nikolas in half romeins. Rhea probeerde hem Romeins te leren praten in de tijd die ze vrij hadden. maar het schoot nog niet echt op. Met een bange en paniekerige blik keek hij naar de vrouw.

Adelyna keek met een opgeheven kin wat rond. Ze mocht dan jong zijn maar ze was al oud genoeg om voor zichzelf te zorgen en nu ze bij een gezin mocht logeren vond ze het perfect. Niet dat ze te dom was om voor zichzelf te zorgen maar ja. Van jongs af aan wist ze al wat ze precies moest doen om te overleven. Ze mocht dan wel van geboren een edele zijn maar zelfs als ze dat niet was zou ze dat wel hebben gehaald. Nog steeds met haar kin opgeheven wat een iets arrogante gedachten kon opbrengen als je haar zag staan. Toch was ze niet zo. Ze het verschrikkelijk hoe men soms slaven mishandelde. Gelukkig was het gezin vriendelijk tegen hun slaven, ze kregen goed eten en werkten daarom ook zo goed maar ja, niet iedereen is zo vriendelijk. Ze herrinerde haar moeder en vader niet echt maar ze weet wel dat haar vader.... Mischien is het daarom dat ze niet zo laaghartig over slaven dacht. Ze zuchtte. Haar vader was een slaaf geweest, daarom is Adelyna toen ze geboren was naar haar tante gebracht gebracht omdat het ontdekt was. Niemand heeft nog maar iets van haar vader of moeder gehoord. Een rilling ging door haar heen nu ze er weer begon aan te denken. Even bracht ze haar hand door haar haren en streek die weg zodat die niet meer voor haar ogen lagen. Ze haatte het om op de markt rond te stappen, het is er altijd veel te druk. Even keek ze nog eens goed in haar mand, zag dat ze alles had en wrikkelde zich door mensen om terug te geraken bij haar ravenzwarte paard die wat verderop stond. Inneens botste iemand hard tegen haar aan waardoor ze bijna alles liet vallen. Gelukkig had ze snelle en lenige reflexten waardoor ze alles nog optijd kon opvangen voor alles op de grond was zoals die van de slaaf die nu voor haar op de grond lag.'Sorry, het spijt me mijne vrouwe ik had u niet gezien.' Even keek ze hem strak en kwaad aan met dat opgestoken kinnetje maar toen ze hem nog eens goed keek, zag ze dat hij angstig naar haar keek. Al snel kreeg ze medelijden hielp alle spullen op te rapen stak haar hand uit zodat ze hem kon helpen opstaan. Het was veel te druk op de markt dat andere edelen het zouden merken en dan nog kon het haar niets schelen wat ze dachten van haar dat ze een slaaf wou helpen."Het is niks. Gebeurd wel eens? Gaat het met je?" Vroeg ze op vriendelijk met haar zangerige stem.

Toen hij op de grond viel zag hij hoe de romeinse vrouw alles opving voor dat het op de grond viel. Nikolas keek met een doodsbange blik naar de onbekende vrouw. Toen die haar aandacht op hem richten. Hij verwachtte het ergste toen hij de kwade blik van haar zich. Maar al snel veranderde die in medelijden waarna ze zijn spullen ook opraapte en haar hand uitstak. Nikolas pakte haar hand waarna hij opstond en snel zijn spullen van haar aanpakte. ‘Het is niks. Gebeurd wel eens? Gaat het met je?’ Hoorde hij de onbekende vrouw met een vriendelijke en zangerige stem zeggen. Nikolas knikte alleen maar bij haar woorden, hoewel hij niks durfde te zeggen. Nikolas voelde zich erg ongemakkelijke nou, als zijn meester hem vond. Er ging een rilling over zijn rug als hij dacht aan de mogelijke straf. Justus dacht vast dat hij weggelopen was. Hij was alleen verdwaald. Door die stomme kar van die handelaren was hij Rhea kwijtgeraakt.

Adelyna dacht even wat dan toen ze voelde dat hij haar hand pakte en zich omhoog trok en daarna snel zijn spullen terug overnam. Ze moest grinniken. Hij knikte maar zijn angst was niet echt helemaal verdwenen. Zo te zien heeft hij al veel achter de rug misschien is hij zo bang van haar. ze wist het niet maar ze kan niet geloven dat hij hier al lang kwam. Want de meeste slaven hebben zo wel hun methodes om door de menigte te geraken. Hij leek dat helemaal niet te hebben. Ze dacht weer opnieuw na. Nee zij had hem nog niet hier gezien, en als dat wel zo was zou ze zich dat wel herinneren. Het leek er zelfs op dat hij hopeloos verdwaalt was en aan zijn gedrag te raden kon je zien dat hij direct wist wat er zou gebeuren als hij te laat bij zijn meester kwam. Hoe zou ze dit oplossen. ze moet straks zelf ook nog naar huis want waarschijnlijk zou ze toch ook we een preek krijgen omdat ze het dochtjertje van dat gezin alleen terug naar huis heeft gestuurt. Even zuchtte ze nu ze eraan dacht, die preek komt er zeker wel aan. Wat zal ze doen. Ze kan best wel die ouders aan... Maar zou deze slaaf die van zijn meester aan kunnen? "Ik ben Adelyna, en hoe heet jij?" Vroeg ze nieuwsgierig maar nog steeds vriendelijk met dezelfde toon als daarstraks. Adelyna keek even rond. "Kan ik je mischien ergens mee helpen? Want volgens mij ben je nogal verdwaald is het niet?" Ze wou dat de slaaf wist dat ze niet zo was als de meeste mensen, de slaven slaan. Dat zou zij nooit doen. Adelyna wou er zelfs niet eens aan denken.